عوامل خطر برای اعتیاد به قمار اختلال قمار می تواند ناشی از ترکیبی از عوامل ژنتیکی، محیطی، روانی و اجتماعی باشد که بسیاری از آنها هنوز در حال تحقیق هستند.

برخی از رایج ترین عوامل خطر عبارتند از:

• سن: هر فردی در هر سنی می‌تواند به اعتیاد به قمار مبتلا شود، که اغلب در بزرگسالی شروع می‌شود، اما ممکن است در سال‌های بازنشستگی نیز شروع شود.
• جنسیت: اختلال قمار در مردان کمی بیشتر از زنان است. با این حال، پیشرفت به اشکال شدیدتر اختلال قمار در زنان بسیار سریعتر از مردان است. زنان سریعتر به دنبال درمان هستند.
• ژنتیک: مشخص شده است که سابقه خانوادگی در قمار پاتولوژیک نقش دارد، به طوری که بستگان درجه اول قماربازان اجباری نسبت به کسانی که سابقه خانوادگی ندارند بیشتر احتمال دارد به اعتیاد به قمار مبتلا شوند.
• شخصیت: ویژگی های شخصیتی مختلفی با اعتیاد به قمار مرتبط است، از جمله تکانشی بودن، پرانرژی بودن، بسیار رقابتی بودن و به راحتی کسل شدن.
• سلامت روان: بیش از 95 درصد از افراد مبتلا به اختلال قمار، معیارهای یک اختلال روانپزشکی، از جمله اختلالات خلقی، اختلالات اضطرابی، اختلالات مصرف الکل و مواد مخدر، و اختلالات شخصیتی را دارند.