2. خودکشی همیشه ناگهانی و بدون هیچ هشدار قبلی اتفاق می افته .
اگرچه ممکنه برخی از مرگ های ناشی از خودکشی ناگهانی باشه، ولی معمولاً خودکشی با زمینه فکری قبلی صورت می گیره.
بیشتر افرادی که خودکشی کردن، قبلش نشانه هایی کلامی یا رفتاری که نشان دهنده نیت و افکار خودکشی بوده ، از خودشون نشون دادن . (مثل حلالیت طلبیدن و ذکر آخرین خداحافظی ، دچار پوچی فلسفی شدن، منزوی شدن، نوشتن وصیتنامه و….)

3. فردی که از خودکشی نجات پیدا کرده، بهبود یافته و دیگه خطر خودکشی رفع شده.
در واقع یکی از زمانهای پرخطر خودکشی، بلافاصله بعد از بحران یا زمانیه که فرد به علت اقدام به خودکشی در بیمارستان بستری بوده.